بازگشت به ورزش پس از صدمات ورزشی زانو

بازگشت به ورزش پس از صدمات ورزشی زانو

لیگامان های کلاترال داخلی (mcl)

این لیگامان در صاف شدن زانو سفت و کشیده شده و مانع از باز شدن مفصل در داخل و جلو آمدن و چرخش خارجی استخوان ساق می شود .

در پیچ خوردگی های درجه یک لیگامان کلاترال داخلی بعلت پارگی های کوچک، لیگامان دردناک بوده اما شلی مفصل افزایش نمی یابد . ورزشکار با این پیچ خوردگی می تواند از روز دوم پس از آسیب تمرینات ایزومتریک و بالا اوردن مستقیم پا را شروع کند . تمرینات بدون درد دامنه حرکتی نیز باید انجام شود .

هنگامی که درد کاهش یابد و دامنه حرکتی بهبود یابد ورزشکار می تواند تمرینات ایزوتونیک زنجیره حرکتی باز خم و صاف شدن زانو را شروع کند، اما باید بر روی تمرینات تقویتی زنجیره حرکتی بسته در حد تحمل و در تمام طول مدت توانبخشی تمرکز نماید. همچنان که قدرت بهبود می یابد ورزشکار باید در تمرینات پلایومتریک و فعالیت های عملکردی جهت افزایش ثبات دینامیک زانو شرکت کند.

بازگشت به ورزش پس از صدمات ورزشی زانو

در پیچ خوردگی های درجه یک ورزشکار پس از ۳ تا ۵ هفته می تواند به فعالیت کامل باز گردد. یک پیچ خوردگی درجه ۲ شامل پارگی ناقص ليگامان همراه با درجاتی از افزایش شلی مفصلی در هنگام وارد کردن فشار به داخل در ۳۰ درجه خم شدن زانو و کمی شلی در صاف شدن کامل زانو می باشد اما هنوز نقطه انتهایی سفت است. در این مورد حساسیت در لمس، خونریزی و درد در هنگام اعمال فشار به سمت داخل وجود دارد.

پس از ۴ الی ۵ روز جهت فروکش نمودن التهاب علاوه بر فیزیوتراپی، تمرینات بدون درد دامنه حرکتی شروع شده، همچنین ورزشکار می تواند لغزش های زانو روی تخت، لغزش های روی دیوار و تمرین با دوچرخه را با تنظیم ارتفاع صندلی جهت اجازه به خم شدن بیشتر زانو انجام دهد.

در پیچ خوردگی های درجه ۳ پارگی کامل است و توأم با شلی قابل ملاحظه مفصلی می باشد. میزان درد عموما کمتر از درجه ۱و ۲ است. در این پیچ خوردگی ورزشکار باید از یک بريس در دامنه ۰ تا ۴۵ درجه به مدت ۲ تا ۳ هفته و سپس در دامنه ۰ تا ۹۰ درجه برای ۲ تا ۳ هفته دیگر استفاده کند.

در این فاصله ورزشکار می تواند تمرینات ایزومتریک و بالا آوردن مستقیم پا را در حد تحمل انجام دهد. ورزشکار باید به مدت ۳ هفته از چوب زیر بغل استفاده نموده و تحمل وزن کامل نداشته باشد.

برنامه تقویتی مانند پیچ خوردگی های درجه ۱ و ۲ پیشرفت داده شود و پس از ۳ ماه به فعالیت کامل باز گردد. در تمام مراحل فوق انجام فیزیوتراپی برای کنترل علایم و بهبودی مطلوب فرد بسیار مهم می باشد.

ملاک های بازگشت به فعالیت

  • دامنه حرکتی کامل مجددا کسب گردد.
  • قدرت خم و صاف شدن زانوی دو طرف یکسان باشد.
  • هیچ گونه حساسیتی در لمس وجود نداشته باشد.
  • ورزشکار بتواند تست های عملکردی از قبیل آهسته دویدن از پهلو، گام برداشتن و تست انقباض همزمان را با موفقیت کامل کند.

لیگامان کلاترال خارجی (LCL)

در پیچ خوردگی های لیگامان کلاترال خارجی نیز همانند لیگامان کلاترال داخلی میزان شلی مفصلی شدت آسیب را تعیین می کند. پیشرفت توانبخشی نیز مانند قبل است. فقط در موارد پیچ خوردگی درجه ۳ که همراه با آسیب متعدد لیگامانی و بی ثباتی باشد برای ورزشکار ترمیم یا بازسازی جراحی صورت می گیرد و باید بعد از عمل بریس استفاده شود و به مدت ۴ تا ۶ هفته تحمل وزن نسبی صورت گیرد. در هفته ششم، باید بتدریج مهارت های عملکردی ویژه ورزشی آغاز گردد. عموما ورزشکار می تواند پس از ۶ ماه به فعالیت کامل باز گردد.


دکتر مجید عابدی متخصص ارتوپدی، فلوشیب فوق تخصصی جراحی زانو با استفاده از روش های تشخیصی و درمانی مجهز به بررسی بیماری ها می پردازد و از بروز عوارض زیاد جلوگیری می کند. جهت مشاوره با بهترین متخصص ارتوپدی در شیراز می توانید با شماره های ۳۲۳۱۳۰۲۱-۰۷۱ و ۰۹۳۳۲۷۷۸۶۷۰ تماس بگیرید یا به آدرس اینستاگرام دکتر مجید عابدی مراجعه نمایید .


پیچ خوردگیهای لیگامان متقاطع خلفی  (PCL)

پارگی های ایزوله این لیگامان شایع نیست اما ممکن است در ورزشکاران اتفاق بیفتد. در اکثر موارد آسیب این لیگامان همزمان با آسیب لیگامانهای  ACL, LCL , MCL  یا منیسک مشاهده می شود.

 PCL از اولين تثبیت کننده ها و قویترین لیگامان زانو است که همراه با ACL در کنترل حرکات غلتیدن و لغزیدن مفصل زانو شرکت دارد. پیچ خوردگی های این لیگامان مانند ACL به سه درجه تقسیم می شود. در ورزشکاران شایعترین مکانیسم آسيب PCL رانده شدن زانو به سمت خم شدن بیش از حد همزمان با خم شدن مچ پا است.

رانده شدن با قدرت به سمت باز شدن بیش از حد اغلب باعث آسیب همزمان ACL و PCL می شود. همچنین اگر در وضعیت زانوی صاف یک نیروی داخلی یا خارجی به زانو وارد شود و باعث پارگی هر یک از لیگامان های طرفی شود احتمال پارگی PCL نیز وجود دارد. توانبخشی در موارد غیر جراحی مانند مراحل اولیه توانبخشی ACL است با این تفاوت که برخلاف توانبخشی ACL در توانبخشی PCL عمدتا روی تمرینات تقویتی تمرکز می شود، طوری که قدرت این عضله در زانوی با نقص PCL بیش از ۱۰۰ درصد سمت غير درگیر باشد خصوصا اگر ورزشکار تمایل به بازگشت کامل به فعالیت ورزشی خود را داشته باشد. همچنین عموما استفاده از بریس فانکشنال برای نقص PCL توصیه نمی شود.

توانبخشی پس از عمل PCL

چارچوب زمانی بلوغ و التیام گرافت PCL تقریبا مشابه ACL است. فقط پس از بازسازی جراحی PCL محدود کردن فعالیت همسترینگ جهت ممانعت از اعمال نیروهای جابجا کننده عقبی اهمیت دارد . تمرینات همسترینگ در مراحل اولیه بعلت اعمال استرس بر گرافت ممنوعیت دارد . ملاک های بازگشت به فعالیت نیز مانند ACL  است .

برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید به متخصص ارتوپدی خوب در شیراز مراجعه نمایید .

مطالب اخیر

رسانه‌های اجتماعی

راه‌های ارتباطی

کاری از پاسکال وب